Mens en natuur: Welvaart zonder groei.

Tim Jackson: Welvaart zonder groei.

In volgend filmpje vertelt Tim Jackson over hoe hij de welvaart ziet in onze maatschappij: 

Filmpje

Hij ondersteunt zijn pleidooi met volgende argumenten:

We hebben een dilemma van groei: dump het systeem of verniel de planeet. De oplossing hiervoor is het blind geloof in onze eigen vindingrijkheid, technologie en doeltreffendheid om alles efficiënter te gaan doen. Deze vindingrijkheid is jammer genoeg niet snel genoeg om mee te gaan met de groei die ons systeem nu doormaakt en door zal maken.

Nieuwe materiële dingen in onze samenleving is voor de economie van groot belang, ze werken als een soort taal die zegt hoe belangrijk we zijn. Zelf als we de dingen niet willen, moeten we ze nog kopen om een bepaalde status te hebben.
We moeten onze welvaart minder materialistisch maken. 

Welvaart wordt een gedeelde onderneming van alle mensen, we zetten enkele simpele stappen om naar economie met een doel. De basis aan deze economie is de realistische visie op wat het betekend om mens te zijn.

Er is een spanning tussen rekening houden met jezelf en rekening houden met de ander maar zeker ook tussen traditie en vernieuwing

Hieruit onthoud ik het volgende:

We moeten werken aan een maatschappij die minder materialistisch is. Het is van belang dat we samenwerken en komen tot een andere manier van leven, onze vindingrijkheid kan de groei niet bijhouden. Het is van belang om goed te weten wat het voor jezelf betekend om mens te zijn in dit systeem.

Mens en samenleving: Ideeën van Paul Varhaeghe

"Te veel mensen gaan kapot aan deze samenleving."

Ik las net het volgend artikel over de ideeën van Paul Verhaeghe: Link.
De titel luidt: "Te veel mensen gaan kapot aan deze samenleving."
En gelijk heeft hij! Ik denk dat de samenleving te veel druk op iedereen zijn schouders legt en dat er veel mensen onderuit gaan. Het is niet voor iedereen gemakkelijk. Je moet overal 'de beste' zijn. Ik vind dit onzin. Iedereen heeft recht op zijn wie hij is, al is dit moeilijk de dag van vandaag. Dit is te zien aan verschillende dingen.
Mensen vallen niet graag op, zijn niet graag 'anders', zijn bang om uit de boot te vallen. 




Hieronder vindt u 4 Ideeën die Paul Verhaeghe aangaat en die ik bespreek:

"Iedereen wordt permanent geëvalueerd via criteria waar hij geen zeggenschap over heeft."

Je wordt volgens mij op ieder moment beoordeeld, je gesprekspartner, mensen die je zien, maakt niet uit. Je moet je op een bepaalde manier gedragen en niet anders. Deze verwachtingen zijn soms te hoog voor bepaalde personen en kunnen niet voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij. Ieder moet stilstaan bij zichzelf voor ze oordelen over anderen. Ik heb wel het gevoel dat je altijd moet juist doen, de dingen goed moet aanpakken, je goed moet gedragen. Door deze druk heeft het volgens mij een omgekeerd effect. Heel wat mensen willen niet altijd op het rechte pad blijven, anderen kunnen dit niet. 
Wie beslist in feite over wat wel en niet kan in de samenleving? Wie heeft al deze normen opgesteld? Ik ben akkoord dat enkele normen moeten nageleefd worden maar dat iedereen zo oordeelt over anderen kan er bij mij echt niet in.

"De toenemende psychische stoornissen zijn vooral maatschappelijk te verklaren."

Aansluitend aan mijn mening bij de vorige stelling ben ik akkoord met deze stelling. Vele mensen weten niet meer wie ze zijn doordat ze zichzelf moeten aanpassen aan de maatschappij. 

"Je identiteit ontstaat uit de interactie tussen individu en maatschappij."

Je leert (over)leven in de omgeving en samenleving waarin je leeft. Je moet altijd en overal presteren en zijn zoals de maatschappij het voordraagt. Op deze manier ben je niet diegene die je wil zijn, je bent diegene die de maatschappij wil dat je wordt. 

"Je krijgt wanhopige pogingen om toch iemand te zijn, want de prestatiedrang is bij hen dominant aanwezig."

Met 'hen' is in deze stelling bedoelt hij 'de jongeren'. Ze doen er alles aan om er bij te horen. Dit zie je op sociale media en in hun omgang met elkaar. Ze willen opvallen in hun vriendengroep en aanvoelen dat ze belangrijk zijn in deze samenleving. Ze willen de beste zijn, mooi, slim, sociaal, ... De lat ligt vrij hoog voor de jongeren volgens mij en willen er zeker bij horen. Als je er niet bij hoort zullen ze het idee hebben dat ze voor niemand belangrijk zijn, dat ze hier niet horen in de samenleving.

Mens en samenleving: Onze tentoonstelling

In de les RZL hadden we elk iets bij die onze samenleving volgens ons typeerde.
We maakten een collage van de verschillende voorwerpen.

Wat mij vooral bij blijft is : tijd, planning en prestatiedruk.

Ik zie dit als een rotsblok waar we tegenop kijken. We hebben stress, een enorme druk op onze schouders en moeten voldoen aan vele verwachtingen binnen de maatschappij. 

Dit is volgens mij niet helemaal negatief want als niemand iets van jouw verwacht en ook niets van jezelf verwacht zal je niets doen waarbij je echt veel hebt moeten werken en waar je achteraf trots kan op zijn. 

Je kan hier zeker ook positief  tegen over staan. Dit vergelijk ik dan als het beklimmen van die rotsblok en eenmaal je bereikt hebt wat je wou, heb je een voldaan gevoel.

Het negatieve is dat voor sommige mensen alles soms te veel wordt en het even niet meer zien zitten.

Hierbij zijn er dan -hopelijk- andere mensen die voor je klaar staan om je hierbij te steunen.

Mens en natuur

Hoe groen ben ik ?

Mijn ecologische voetafdruk

Ik berekende mijn ecologische voetafdruk op volgende link: Ecologische voetafdruk berekenen

Hieruit kwam het volgende resultaat :
Je ecologische voetafdruk bedraagt:  6,4 ha, hetzij 64000 vierkante meter.
Dit is een schatting van de oppervlakte die je jaarlijks gebruikt om je levensstijl te verzekeren.

De duurzame voetafdruk bedraagt 1,8 hectare
Dit is de oppervlakte waar iedereen recht op zou hebben:
- Indien wij niet meer willen verbruiken dat wat de aarde jaarlijks produceert (dus enkel het rendement verbruiken en niet het kapitaal)
- Indien alle mensen dezelfde toegang zouden hebben tot de natuurlijke hulpbronnen

Mijn ecologische voetafdruk ligt veel boven de duurzame voetafdruk. Ik wist niet dat dit zo hoog was.

Mezelf als onschuldige wachter.

Ik zou me hierin beschrijven als de onschuldige wachter. Ik recycleer mijn afval en ga met de bus naar school. Ik let er op dat mijn computer helemaal afgesloten is en laat het water niet lopen tijden het tanden poetsen. Ik let er op dat ik niet overmatig gebruik maak van elektriciteit en water maar anders doe ik niet veel voor de natuur.

Ik deed op de volgende site een test over hoe 'groen' ik ben : Test
Daarbij was het volgende mijn resultaat:

GRASGROEN
Je vindt de natuur best mooi. Je zal ze niet zomaar vervuilen. Je weet dat er maar één aarbol is en dat wij die niet mogen verknoeien. Je kent een paar regels om het milieu te beschermen. Je ligt niet echt wakker van de milieuproblemen maar weet wel dat ze ernstig zijn.


Wat denk ik over duurzame energie ? 

We staan zelf in voor de evolutie in de natuur en dit hangt af van hoe we omgaan met onze natuur en energie. Ik ben er me meer van bewust nu dat ik te nonchalant omspring met energie, water, vervuiling van de natuur, .. Ik let hier allemaal veel te weinig op en zou me meer moeten inspannen voor de dag van morgen. Niet enkel voor mezelf maar zeker ook voor de medemens en de mensen die later op deze wereld leven.

Als afsluiter heb ik hier volgend filmpje, die op een gemakkelijke manier uitlegt waarom duurzaam omspringen met energie nu zo van belang is:

Waarom duurzame energie?

Zie ik het haalbaar dat België groeit naar een groene economie?

Volgens mij moeten de mensen allemaal eerst stilstaan bij hun eigen inbreng hoe ze omgaan met de natuur. Daarna kan er samengewerkt worden aan een groene economie. 
Ik denk wel dat het nog een hele moeilijke opdracht is om iedereen er zich van bewust te maken dat de natuur iets heel belangrijk is voor het leven en dat we er elk onze eigen inbreng bij hebben. Als iedereen de onschuldige wachter zal blijven, gebeurt er niets in de samenleving en gebeurt er niets concreet voor de natuur. 
Zie ik het haalbaar? Eerlijk gezegd heb ik er mijn twijfels over omdat er nog heel veel moet gebeuren totdat België groeit naar een groene economie. Ieder persoon moet stilstaan bij zijn eigen inbreng en dit is heel moeilijk te bereiken omdat er mensen zijn die denken dat hun inbreng weinig belang heeft. 
Ik hoop wel dat we het kunnen bereiken, dat we groeien naar een groene economie maar daarbij moeten we samenwerken en stilstaan bij onze eigen handelingen.

Mens en samenleving: Borderline Times

In de les RZL kregen we volgend filmpje te zien over Dirk De Wachter en zijn boek : Borderline Times.

Bij het verwerken van het filmfragment kregen we de volgende opdracht:
Lees de uitspraken over de huidige maatschappij van Dirk De Wachter. 
Kies enkele uitspraken die je herkent. 
Denk na welke waarde/doel je hier tegenover zou stellen als leerkracht. 
Laat je inspireren door de positieve uitspraken en de kernbegrippen uit 'Borderline Times'.

Ik koos de volgende uitspraken:

1. Tegenover het uitdiepen van iets en de tijd geven om iets te laten groeien, biedt onze maatschappij het zappen aan, het niet blijven hangen bij wat niet meer voldoet of wat onze aandacht niet langer kan vasthouden. Wie vandaag als leerkracht voor de klas staat, krijgt als gouden tip de raad om niet langer dan tien minuten te wachten met het overschakelen naar een nieuwe 'didactische werkvorm'.

Aan de ene kant is het inderdaad zo dat alles vlug moet gaan, er is geen tijd om stil te staan bij dingen. De lessen mogen niet lang mogen anders verliezen we onze aandacht. Maar dit komt volgens mij vooral door de manier waarop die les gegeven wordt. Als je het speels, actief en heel boeiend maakt, krijg je volgens mij sowieso de aandacht die je verwacht. Mijn standpunt rond deze uitspraak is dan vooral dat men het boeiender moet maken zodat de kinderen er hun aandacht bij houden.

Aan de andere kant moeten de kinderen ook leren dieper in gaan op de lessen en langer stilstaan bij de kleine dingen in het leven. Voorzie lessen die langer duren en ga er dieper op in, op deze manier leren de kinderen er ook meer van. 


2. De zogezegd succesvolle mens weet niet meer wat verlangen is, kan niet meer wachten op, streven naar, uitkijken naar, aftellen tot. Wat hij wil, wil hij nu; Hij wil het hier, hij wil het allemaal en precies zoals hij het ziet en voor ogen heeft.

Hierbij is het belangrijk om grenzen te stellen en kinderen duidelijk te maken dat ze niet mogen verwachten dat ze onmiddellijk krijgen wat ze willen. Hier bij kan je uitleggen dat dit niet altijd gepast is. Ze moeten leren tevreden zijn met wat ze nu hebben en langzaam verlangen naar iets wat ze willen. Als ze hier een probleem mee hebben, kan dit besproken worden en wordt het voor de kinderen ook duidelijker.

Mens en lijden: Film

Oscar et la dame Rose.

Korte inhoud : 

Oscar, een jongen van tien, ligt in het ziekenhuis. Hij heeft kanker en op een dag vertelt de dokter aan zijn ouders dat hij uitbehandeld is. Doordat hij het gesprek afluisterde weet Oscar het ook, maar niemand durft het hem te vertellen. Omdat zijn ouders niet eerlijk tegen hem zijn, stoot hij hen af. Alleen met pizzabezorgster en ex-worstelaar Rose sluit hij vriendschap: zij zegt duidelijk waar het op staat.

Ter afleiding van zijn lijdensweg stelt Rose hem voor te doen alsof iedere dag tien jaar is, hij beleefd dus verschillende levensfasen in een hele korte tijd. Zo beleeft hij al de hoogtepunten van zijn leven: hij wordt verliefd in zijn pubertijd, trouwt in zijn twintiger jaren, en wordt ouder.
In een poging om hem zijn hart te doen luchten, stelt Rose voor dat hij brieven aan God gaat schrijven. Maar wat kan God betekenen voor een tienjarig jongetje en wat heeft het geloof in God voor zin als je doodziek bent?

Mijn mening over de film:
Het verhaal op zich vond ik aangrijpend en de manier waarop Rose omgaat met de ziekte van Oscar vond ik heel speciaal. Ze neemt hem mee in een wereld waarin hij gaat geloven in het goede van het leven. Hij wil nog dingen meemaken en gaat er voor. Rose stelt voor om iedere dag te leven alsof hij tien jaar verder is. Zo gaat hij door alle levensfasen in een hele korte tijd maar heeft hij toch een mooi leven gehad.

Uit de film onthoud ik vooral dat de manier waarop je naar situaties kijkt, heel veel verschil kan uitmaken waarop je deze aanpakt. Oscar kon ook niets meer willen doen en afwachten tot hij stierf. Dit deed hij niet. Hij bouwde zijn korte leventje op en genoot van elk moment.

Trailer van de film :

 

Mens en zingeving: PKG-schaal

Wat is de PKG - schaal?

De PKG-schaal staat voor post-kritische geloofsschaal. 

Het doel van de PKG-schaal is om de verhouding van de vier cognitieve geloofsstijlen die uit de twee kruisende assen voortkomen (letterlijk geloof, externe kritiek, relativisme en tweede naïviteit) bij een individu of in een populatie in kaart te brengen
Hieronder vindt u het resultaat van de PKG-schaal die ik invulde.
Individueel resultaat

External Critique : 3 Relativism : 5 Second Naiveté : 4 Orthodoxy : 2

Hieronder wat verduidelijking naar de begrippen die je vind in deze afbeelding.

Orthodoxie:
“Naar mijn mening is godsdienst het enige dat echt betekenis kan geven aan het leven in al zijn aspecten. God, die ik Vader noem, is eens en voor altijd onveranderlijk bepaald. Ik denk dat er op elke religieuze of godsdienstige vraag maar één juist antwoord is. Dit antwoord wordt ons gegeven door de Kerk. De teksten uit de Bijbel moet je begrijpen, zoals ze er staan, ook al gaat de inhoud soms in tegen onze moderne vormen van denken.”

Externe kritiek:
"Geloven is moeilijk voor mij, omdat het me zo weinig zekerheid biedt. Voor mij is God slechts een naam die gegeven wordt aan het onverklaarbare. De wetenschappelijke vooruitgang zal de religieuze verklaringen uiteindelijk overbodig maken. De Bijbelverhalen zijn zo lang geleden geschreven dat ze nu maar weinig relevant zijn voor mij. Ik denk dat godsdienst een illusie is. God werd ook zo dikwijls gebruikt om mensen te onderdrukken.”

Relativisme:
“Ik ben er mij van bewust dat elke uitspraak over God bepaald is door de tijd waarin ze geformuleerd werd. Elke uitspraak over het absolute maar ook een dogma is altijd een uitspraak die door mensen werd gedaan in een bepaalde tijd en is daardoor relatief. In die zin is God veranderlijk en groeit Hij mee met de menselijke geschiedenis. Geloven in God is dan voor mij altijd een engagement zonder absolute zekerheid: het is een mogelijkheid naast zoveel andere mogelijkheden.”

Tweede naïviteit:
“Voor mij is de Bijbel niet zozeer een historisch verslag dan wel een hulpmiddel in mijn zoektocht naar God. Ondanks het feit dat de Bijbel in een geheel andere historische context is geschreven, verbergen deze teksten een diepere waarheid die ik door mijn eigen zoeken zelf moet onthullen. Voor mij is geloven in God niet zozeer nodig of nuttig, dan wel zinvol. ”

Als u meer wil weten over de PKG-schaal kan dit via volgende link: PKG-schaal.

Ga ik akkoord met mijn resultaat?

Volgens het resultaat neig ik meer naar het relativisme. Als ik dan kijk naar de uitleg bij het relativisme kan ik me wel vinden in deze uitleg. Ik geloof in mijn broer, maar ik kan er gerust God naast plaatsen. In wie of wat je precies gelooft is voor mij niet echt van belang, zo lang je maar steun en kracht vind bij iets of iemand.