Mens en natuur: Welvaart zonder groei.

Tim Jackson: Welvaart zonder groei.

In volgend filmpje vertelt Tim Jackson over hoe hij de welvaart ziet in onze maatschappij: 

Filmpje

Hij ondersteunt zijn pleidooi met volgende argumenten:

We hebben een dilemma van groei: dump het systeem of verniel de planeet. De oplossing hiervoor is het blind geloof in onze eigen vindingrijkheid, technologie en doeltreffendheid om alles efficiënter te gaan doen. Deze vindingrijkheid is jammer genoeg niet snel genoeg om mee te gaan met de groei die ons systeem nu doormaakt en door zal maken.

Nieuwe materiële dingen in onze samenleving is voor de economie van groot belang, ze werken als een soort taal die zegt hoe belangrijk we zijn. Zelf als we de dingen niet willen, moeten we ze nog kopen om een bepaalde status te hebben.
We moeten onze welvaart minder materialistisch maken. 

Welvaart wordt een gedeelde onderneming van alle mensen, we zetten enkele simpele stappen om naar economie met een doel. De basis aan deze economie is de realistische visie op wat het betekend om mens te zijn.

Er is een spanning tussen rekening houden met jezelf en rekening houden met de ander maar zeker ook tussen traditie en vernieuwing

Hieruit onthoud ik het volgende:

We moeten werken aan een maatschappij die minder materialistisch is. Het is van belang dat we samenwerken en komen tot een andere manier van leven, onze vindingrijkheid kan de groei niet bijhouden. Het is van belang om goed te weten wat het voor jezelf betekend om mens te zijn in dit systeem.

Mens en samenleving: Ideeën van Paul Varhaeghe

"Te veel mensen gaan kapot aan deze samenleving."

Ik las net het volgend artikel over de ideeën van Paul Verhaeghe: Link.
De titel luidt: "Te veel mensen gaan kapot aan deze samenleving."
En gelijk heeft hij! Ik denk dat de samenleving te veel druk op iedereen zijn schouders legt en dat er veel mensen onderuit gaan. Het is niet voor iedereen gemakkelijk. Je moet overal 'de beste' zijn. Ik vind dit onzin. Iedereen heeft recht op zijn wie hij is, al is dit moeilijk de dag van vandaag. Dit is te zien aan verschillende dingen.
Mensen vallen niet graag op, zijn niet graag 'anders', zijn bang om uit de boot te vallen. 




Hieronder vindt u 4 Ideeën die Paul Verhaeghe aangaat en die ik bespreek:

"Iedereen wordt permanent geëvalueerd via criteria waar hij geen zeggenschap over heeft."

Je wordt volgens mij op ieder moment beoordeeld, je gesprekspartner, mensen die je zien, maakt niet uit. Je moet je op een bepaalde manier gedragen en niet anders. Deze verwachtingen zijn soms te hoog voor bepaalde personen en kunnen niet voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij. Ieder moet stilstaan bij zichzelf voor ze oordelen over anderen. Ik heb wel het gevoel dat je altijd moet juist doen, de dingen goed moet aanpakken, je goed moet gedragen. Door deze druk heeft het volgens mij een omgekeerd effect. Heel wat mensen willen niet altijd op het rechte pad blijven, anderen kunnen dit niet. 
Wie beslist in feite over wat wel en niet kan in de samenleving? Wie heeft al deze normen opgesteld? Ik ben akkoord dat enkele normen moeten nageleefd worden maar dat iedereen zo oordeelt over anderen kan er bij mij echt niet in.

"De toenemende psychische stoornissen zijn vooral maatschappelijk te verklaren."

Aansluitend aan mijn mening bij de vorige stelling ben ik akkoord met deze stelling. Vele mensen weten niet meer wie ze zijn doordat ze zichzelf moeten aanpassen aan de maatschappij. 

"Je identiteit ontstaat uit de interactie tussen individu en maatschappij."

Je leert (over)leven in de omgeving en samenleving waarin je leeft. Je moet altijd en overal presteren en zijn zoals de maatschappij het voordraagt. Op deze manier ben je niet diegene die je wil zijn, je bent diegene die de maatschappij wil dat je wordt. 

"Je krijgt wanhopige pogingen om toch iemand te zijn, want de prestatiedrang is bij hen dominant aanwezig."

Met 'hen' is in deze stelling bedoelt hij 'de jongeren'. Ze doen er alles aan om er bij te horen. Dit zie je op sociale media en in hun omgang met elkaar. Ze willen opvallen in hun vriendengroep en aanvoelen dat ze belangrijk zijn in deze samenleving. Ze willen de beste zijn, mooi, slim, sociaal, ... De lat ligt vrij hoog voor de jongeren volgens mij en willen er zeker bij horen. Als je er niet bij hoort zullen ze het idee hebben dat ze voor niemand belangrijk zijn, dat ze hier niet horen in de samenleving.

Mens en samenleving: Onze tentoonstelling

In de les RZL hadden we elk iets bij die onze samenleving volgens ons typeerde.
We maakten een collage van de verschillende voorwerpen.

Wat mij vooral bij blijft is : tijd, planning en prestatiedruk.

Ik zie dit als een rotsblok waar we tegenop kijken. We hebben stress, een enorme druk op onze schouders en moeten voldoen aan vele verwachtingen binnen de maatschappij. 

Dit is volgens mij niet helemaal negatief want als niemand iets van jouw verwacht en ook niets van jezelf verwacht zal je niets doen waarbij je echt veel hebt moeten werken en waar je achteraf trots kan op zijn. 

Je kan hier zeker ook positief  tegen over staan. Dit vergelijk ik dan als het beklimmen van die rotsblok en eenmaal je bereikt hebt wat je wou, heb je een voldaan gevoel.

Het negatieve is dat voor sommige mensen alles soms te veel wordt en het even niet meer zien zitten.

Hierbij zijn er dan -hopelijk- andere mensen die voor je klaar staan om je hierbij te steunen.